لیزر در چه تاریخی اختراع شد و اولین کاربرد آن چه بود ؟

۴۸ سال قبل در ۱۶ می ۱۹۶۰ به دست «تئودور مینمن» اولین دستگاه لیزر ساخته شد. وی اولین لیزر دست ساز دنیا را با استفاده از بلورهای یاقوت سرخ اختراع کرد و به زودی توسعه فناوری این دستگاه توجه بسیاری از دانشمندان، تکنسینها و مهندسان را برانگیخت و آنها را برآن داشت که به این فناوری کاربردی توجه کنند.
اولین استفاده کاربردی از نور لیزر در حوزه انسانی ۴۸ سال قبل در ۱۶ می ۱۹۶۰ به دست تئودرو میمن تحقق یافت. این رویداد تاریخی ۴۰ سال پس از ارائه تئوری آلبرت انیشتن در سال ۱۹۱۷ در خصوص انتشار تحریک شده پرتوهای نوری به وقوع پیوست.

«تئودور هارولد میمن» در ۱۱ جولای ۱۹۲۷ در لس آنجلس متولد شد و در ۹ می ۲۰۰۷ در ونکوور کانادا درگذشت. وی که مهندس و فیزیکدان لابراتوارهای مرکز تحقیقات هیوز در «مالیبو»ی کالیفرنیا بود موفق شد در ۱۶ می ۱۹۶۰ به اختراع مهم خود در لابراتوارهای هیوز دست یابد.

«میمن» اولین لیزر دست ساز دنیا را با استفاده از بلورهای یاقوت سرخ اختراع کرد و به زودی توسعه فناوری این دستگاه توجه بسیاری از دانشمندان، تکنسینها و مهندسان را برانگیخت و آنها را برآن داشت که به این فناوری کاربردی توجه کنند.

در فاصله کمی از اعلام خبر ساخت اولین لیزر این دستگاه تنها در آمریکا در بیش از ۵۰۰ لابراتوار به کار گرفته شد.

اولین استفاده های کاربردی از لیزر در عرصه تشخیص و درمان بیماریهای پوستی و از سال ۱۹۶۵ آغاز شد. در این سال “لئون گولدمن” متخصص پوست در آمریکا در تلاش برای نابود کردن تومورهای پوست از یک لیزر یاقوت سرخ استفاده کرد و به این ترتیب لئون گولدمن توانست عنوان “پدر لیزر پزشکی و جراحی” را به دست آورد.

در نیمه دوم دهه ۶۰ دومین لیزر پزشکی ساخته شد. در این سال لیزری با عنوان Nd-Yag ساخته شد که در عرصه جراحی اندوسکوپی مورد استفاده قرار می گرفت. پس از ساخت این دستگاه، لیزر دیگری با استفاده از عنصر “آرگون” ساخته شد که در عرصه چشم پزشکی و درمان بیماری خطرناک تفکیک شبکیه به کار گرفته شد.

در دهه ۷۰ لیزر دیگری با عنوان “لیزر دی اکسید کربن” در عرصه پزشکی ساخته شد. در حقیقت اولین لیزر دی اکسید کربن برای استفاده در جراحی را “آیزاک کاپلان” جراح پلاستیک و متخصص پوست در سال ۱۹۷۲ ساخت.

در دهه ۹۰ استفاده از لیزر در عرصه های مختلف علمی به ویژه پزشکی توسعه گسترده ای یافت به طوری که اولین “لیزر دی اکسید کربن دوباره جوان شده” در سال ۱۹۹۳ و با بخار کردن آب درون سلولهای پیر بافتهای پوست عمل می کرد. این لیزر نه تنها لایه های بسیار سطحی پوست را حذف می کرد بلکه همچنین توانایی فشردن رشته های کلاژن و ارتجاعی حاضر در لایه های زیرین پوست را هم داشت.

با ورود علم به هزاره سوم لیزرها هم فصل نوینی از حیات خود را آغاز کردند به طوری که اولین لیزرهای برپایه پرتوهای سرد در عرصه درمانهای پوستی ساخته شد.

امروزه لیزر در عرصه های مختلف تسلحیاتی، پزشکی، نجوم و فیزیک کاربردهای مهمی دارند و هر روز فناوریهای جدیدی در ساخت و توسعه این دستگاهها ارائه می شود. به طوری که لیزرهای یاقوت سرخ، آرگون، دی اکسید کربن، پرتوهای سرد و لیزرهای اتمی هر روز راههای نوینی به روی توسعه و پیشرفتهای علمی و پزشکی می گشایند.

نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 25 آذر 1388    | توسط: عرفان رحمانی    |    | نظرات()