جایزۀ نوبل پزشکی به سه پژوهشگر آمریکایی اعطا گردید

پروفسور رون تافتگارد، سمت راست، برندگان جایزۀ نوبل پزشکی را برای سال 2009 در 5 اکتبر دراستکهلم اعلام می کند.

واشنگتن- سه پژوهشگر آمریکایی جایزۀ نوبل پزشکی 2009 را به خاطر پژوهش هایشان در مورد نحوۀ کارکرد سلول ها از آن خود ساختند. پژوهش های آنها در زمینۀ مبارزه با سرطان و درک روند سالخوردگی تأثیر گذار بوده اند.

برندگان این جایزه، الیزابت بلاک بورن از دانشگاه کالیفرنیا در سان فرانسیسکو، کارول گریدر از دانشکدۀ پزشکی دانشگاه جانز هاپکینز، و جک سوزتاک از دانشکدۀ پزشکی و بیمارستان عمومی ماساچوست هستند.

بنیاد جایزۀ نوبل در پنجم اکتبر در مؤسسۀ کارولینسکای استکهلم اعلام کرد: "این اکتشافات نکات مبهمی را درباره مکانیسم و ساز و کار سلول ها روشن کرده، به توسعۀ راهبردی های درمانی  جدید منجر شده اند."

بنیاد جایزۀ نوبل در این بیانیه اعلام داشت، پژوهشگران نشان دادند که کروموزوم ها چگونه توسط یک دی اِن اِی (DNA) منحصر به فرد، و آنزیم تلومریز در مقابل انحطاط و فرسودگی محافظت می شوند. بنا بر این بیانیه "ملکول های بلند و زنجیره ای DNA که حامل ژن های ما هستند در کروموزم ها گروه بندی شده اند، و تلومرها سرپوش انتهایی آنها راتشکیل می دهند."

بلاک بورن در مصاحبه ای که دو سال پیش با نشریۀ تایمز انجام داد، گفت که کروموزوم ها اطلاعات ژنتیکی بدن انسان را حمل می کنند و تلومرها نقش سپر را ایفا می کنند. آنها به نوک بند کفش می مانند. اگر شما نوک بند کفش را ازدست بدهید، این امرباعث ریش ریش شدن بند کفش می شود."

بلاک بورن استرالیایی تبار و سوزتاک انگلیسی تبار که هردو به شهروندی آمریکا در آمده اند، کشف کردند که یک رشته DNA منحصر به فرد در تلومرها از انحطاط کروموزوم ها جلوگیری می کنند. بلاک بورن و گریدر تلومریز را به عنوان عامل اصلی ساخت تلومر DNA شناسایی کردند.

سلول های سرطانی می توانند تا بی نهایت تقسیم شوند. آنها نیز می توانند در حین محافظت از  تلومرهای خود از فروپاشیدنشان جلوگیری کنند. به گفتۀ بنیاد جایزۀ نوبل، به نظر می رسد که با ریشه کن کردن تلومریز بتوان به راهی برای درمان سرطان راه یافت. چندین بررسی در این زمینه در دست انجام اند، از جمله مطالعاتی برای سنجیدن و ارزیابی واکسن ها برای مبارزه با سلول هایی که دارای تلومریز فعال هستند.

سوزتاک به آسوشیتدپرس گفت: "البته، وقتی ما در آغاز کارمان، تنها به پرسش نسخه برداری DNA و اینکه چگونه انتهای کروموزم ها محافظت می شوند، پرداختیم. در آن زمان ما به هیچ وجه نمی دانستیم که تحقیقاتمان به چه اکتشافاتی منجر خواهد شد."

طبق اظهار بنیاد نوبل، این اکتشافات اثر قابل توجهی بر جامعۀ علمی داشته اند. کوتاه شدن تلومرها یکی از عوامل پیری است – نه تنها پیری سلول ها بلکه پیری اندامگان به طور کامل. ولی تلومر یک از عوامل روند سالخوردگی به شمار می رود و پژوهش های فشرده ای در این زمینه باقی خواهند ماند که باید انجام گیرند.

بنیاد نوبل در بیانیۀ خود گفت، اکتشافات بلاک بورن، گریدر و سوزتاک بُعد جدیدی به درک انسان از سلول افزوده، نکات مبهمی را درباره مکانیسم بیماری ها روشن کرده، و منجر به توسعه یافتن شیوه های جدید و بالقوۀ درمانی شده است.

گریدر در مصاحبه ای با تارنمای Nobelprize.org اظهار داشت: "من فکر می کنم ما درک بسیاری از تلومریز پیدا کرده ایم، ولی هنوز پرسش های زیادی بدون پاسخ مانده اند. برخی از جزئیات در زمینۀ زیست شیمی هنوز کاملاً کاوش نشده اند."

این سه پژوهشگر در سال 2006 جایزۀ پژوهش بنیادی پزشکی آلبرت لاسکر را به خاطر تحقیقاتشان پیرامون تلومریز دریافت کردند. اکتشافات آنها از سال های دهۀ 1970 تا سال های دهۀ 1980 به طول انجامید.

بلاک بورن کوتاه مدتی پس از اعلام اسامی برندگان، در مصاحبه ای با تارنمای Nobelprize.org اظهار داشت: "ساز و کار بدن واقعاً حیرت انگیز است. مشاهدۀ فعالیت تلومرها در بدن انسان بسیار جالب شده است، زیرا به نظر می رسد که آنها به طرز چشمگیری وضعیت سلامتی و خطر ابتلا به بیماری انسان را بازتاب می دهند."

این سه دانشمند جایزۀ 1.4 میلیون دلاری را به طور مساوی میان خود تقسیم خواهند کرد، گواهی نامه هایی از سوی بنیاد نوبل دریافت خواهند داشت و به مراسم اهدای جوایز در دهم دسامبر به استکهلم دعوت خواهند شد.

برنامۀ جایزۀ نوبل در سال 1895 بنیان گذاشته شد، و نخستین جوایز آن شش سال بعد در 1901 اعطا شدند. این جایزه توسط آلفرد نوبل، کارخانه دار سوئدی و مخترع دینامیت پایه گذاری شد. جایزۀ فیزیک نوبل در ششم اکتبر، جایزۀ شیمی در هفتم اکتبر، جایزۀ ادبی در هشتم اکتبر، جایزۀ صلح در نهم اکتبر، و جایزۀ علوم اقتصادی در دوازدهم اکتبر اعلام خواهند شد.

نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 25 آذر 1388    | توسط: عرفان رحمانی    |    | نظرات()